Van ZakDuukjes tot aan een Danaantje

“Voor je het weet is het weer oktober en loop je het kantoor weer binnen” zei ik in mei in een blog over verlof en loslaten. Nou, dit is ook echt zo!

Aan de ene kant lijkt het alsof ik heel lang weg ben geweest. Maar aan de andere kant lijkt het alsof ik niet weg ben geweest.
Het leven/werk gaat gewoon door waardoor er in positieve zin veel veranderd is binnen de organisatie. Wennen na vijf maanden niet te hebben gewerkt hoefde ik niet. Na een dag werken ben je grotendeels weer bijgepraat door de collega’s en zit je zo weer in de workflow. Op wat vergeten wachtwoorden na dan… 😉

In mijn laatste blog omschreef ik dat je soms je werk los moet kunnen laten als je op vakantie gaat of in mijn geval met zwangerschapsverlof. Loslaten is niet mijn ding dus dit was een uitgelezen kans om hier wat van te leren.

Toch is er een verschil tussen loslaten als je op vakantie bent of tijdens een zwangerschapsverlof. Of ik mijn werk los heb kunnen laten tijdens mijn verlof? Ja.
Door de drukte met de pasgeboren baby en alles er om heen heb je gewoonweg geen tijd om aan je werk te denken. Je bent al blij dat je even je appjes en belletjes kan beantwoorden tussen de voedingen, kraamvisite en vieze luiers door. Je hebt natuurlijk niet voor niets verlof. Je komt soms zelfs tijd te kort.
Gelukkig is het verlof lang genoeg om op, voor mij, het juiste moment weer te gaan werken. En je moet maar zo denken; overal is een oplossing voor en ze komen er op het werk echt wel uit zonder mij. En zo niet? De wereld vergaat niet! En wat denk je? Op het werk is alles goed gegaan. Loslaten, CHECK!

Weet je wat er trouwens zo leuk is aan met verlof gaan? Op je eerste werkdag warm ontvangen worden door je collega’s met post-its op je bureau met leuke berichten er op!
Er lagen ook allerlei lekkere dingen op mijn bureau met woordgrappen er op om de dag door te komen.
Bij Carrera zijn wij nogal gek op woordgrappen dus hier komen ze: er stonden ZakDuukjes op mijn bureau voor de eerste tranen (mijn zoontje heet Duuk), een zak snoep met kikkertjes voor mijn eerste dipje zodat ik een opkikker kon nemen, een zak drop voor het einde van de dag want dan zit de dag DROP en een Danaantje (banaan) omdat ik dat zo vies vind en mijn dochter Dana heet. Zo leuk, typisch Carrera.

Maar nu zit ik met de volgende uitdaging. Het loslaten dat ik naast mama óók weer aan het werk ben. Zouden de kinderen wel op tijd eten? Slapen ze goed? Is het niet te koud om naar buiten te gaan?
Kennen jullie dat liedje van Frozen “Laat het los laat het gaan…”? Dit liedje ga ik gewoon een paar keer per dag zingen als ik weer iets niet kan loslaten. Dan komt het vast goed en kan ik er ook nog een beetje om lachen.
De eerste paar werkdagen zullen wel even lastig zijn en zullen de twee kleintjes zeker vaak door mijn hoofd spoken. Maar door de juiste Work-life balance binnen Carrera moet dit zeker goed komen.

Ik heb er in ieder geval weer zin in om te werken. Weet je wat het leuke is aan werken? Weer thuis komen. Niets is zo mooi om thuis te komen en je gezin weer te zien en te knuffelen.

Esmee