Weg met die aannames!

Weg met die aannames!

Recruitment is ons ding.

Dagelijks proberen we klanten en kandidaten met elkaar in contact te brengen. We doen dat nu al tien jaar, sommigen binnen Carrera hebben zelfs nog meer ervaring. We kunnen dus wel zeggen dat we getraind zijn.

Oog voor detail?
Luisteren?
Tussen de regels door lezen?
Doorvragen?
Kritisch zijn?
Adviseren?

Ja, we doen het allemaal. En toch… toch is werken met mensen één van de lastigste dingen. Je moet iemand aanvoelen, echt luisteren naar zijn carrièrewensen, denken in mogelijkheden, adviseren en vooral niet denken in aannames. Met oprecht advies optreden als coach en loopbaanadviseur. Dat is mooi werk, maar zó ingewikkeld.

In eerdere blogs vertelden we dat we een Employer Branding-traject afgerond hebben. Een zeer intensieve en soms confronterende reis. We geloven dat recruitment ook in 2025 nog steeds mensenwerk zal zijn. De nieuwe arbeidsmarktcommunicatie gaf ons het vertrouwen dat we de doelgroep zouden bereiken. Dat zou tijd kosten en investeringen met zich meebrengen. Maar nu, enkele maanden later, is de instroom van werkzoekenden en kandidaten enorm toegenomen. Zo fors, dat we intern moeten uitbreiden om ons te houden aan de interne afspraken en de visie en missie te kunnen waarborgen.

Hoe moeilijk kan dat zijn? Wij zijn recruiters, en goede ook! Dus als wij nieuwe collega’s zoeken, moet dat toch een eitje zijn?

Nee, ook voor ons blijkt dat lastig. Nu moeten we zelf nadenken wat we dan te bieden hebben, wat ons uniek maakt, waarom wij wél luisteren naar je, wat voor mensen hier werken en hoe onze toekomstplannen er uit zien. Als ik heel eerlijk ben, is het vinden van een nieuwe collega nog knap lastig.

Toch verwachten we op vrij korte termijn drie nieuwe collega’s te verwelkomen. Daarmee groeien we van tien naar dertien medewerkers. En dat heeft impact. Maar we hebben vertrouwen. Dit gaat goedkomen!
Als ik terugkijk op dat proces is het niet eens heel moeilijk om te achterhalen waarom het nu wel lukt. En dat heeft puur met ons eigen gedrag te maken. Voorheen zochten we een fulltime commercieel ingestelde teamplayer uit de regio. Eentje met uitstekende communicatieve skills een netwerk en technische affiniteit. Niet te glad, wel zakelijk. Proactief, administratief sterk en met een helikopterview. Iemand met hetzelfde dna, die denkt zoals wij denken. Dat moest de ideale kandidaat zijn. We hebben hem of haar nooit gevonden.

We zijn uit ons hokje gestapt. De aannames zijn overboord gegooid en we hebben onszelf kwetsbaar opgesteld. We zijn op zoek gegaan naar mensen die anders zijn dan wij. Mensen die nieuwe ideeën meebrengen, kritisch zijn, vragen stellen en niet in een hokje passen. Die andere wensen hebben dan een ander, feedback geven en ontvangen. Maar bovenal: iemand van wie wij weer kunnen leren. Want is het niet zo dat als je een team bent waarin iedereen in zijn of haar kracht staat, er wederzijds respect is? Ik vind van wel. Samen doen we mooie dingen. Zeker, we maken nog genoeg fouten. En dat geeft ook niet, als je er maar van leert.

Wat ik hiervan heb geleerd is het loslaten van het ideaalplaatje. Want dat bestaat niet. Ik voldoe er zelf niet aan en een ander ook niet. Denk in mogelijkheden, stel je kwetsbaar op en durf te leren van een ander. Twee weten meer dan één, dertien weten meer dan tien.

-Robert van Dam