Zullen we een briefje achterlaten?

Zullen we een briefje achterlaten?

Dat de maatschappij verhardt en steeds egoïstischer wordt, is geen nieuws meer. Maar dat hoeft nog niet te betekenen dat je daar actief aan deelneemt. Toch?

Vorige week liep ik na mijn werk de parkeerplaats op, om naar huis te gaan. Toen ik bij mijn auto kwam, zag ik het direct: schade! Iemand was met zijn of haar auto tegen mijn auto aangereden. Zou het? dacht ik nog.
Maar nee. Geen briefje onder de ruitenwisser. Het was misschien ook wel ijdele hoop.

Eenmaal thuis besloot ik naar de website van het waarborgfonds te gaan. Zij bieden een duidelijke instructievideo, waarin ze duidelijk uitleggen wanneer je aanspraak kunt maken op het fonds. Omdat mijn auto nog geen jaar oud is, heb ik deze All-Risk verzekerd en kan ik terecht bij mijn verzekeraar, aldus de instructievideo.

Op de website van de verzekeraar vulde ik netjes mijn gegevens in. Net voordat ik de schade officieel kon melden werd de volgende melding weergegeven:

Briefje

Omdat ik jarenlang in een leaseauto reed, heb ik officieel geen schadevrije jaren opgebouwd. Met mijn huidige auto begon ik zodoende weer op nul. Daarnaast is het zo dat ik bij schade ook een gedeelte aan eigen risico betaal. Maar een straf waarbij je van 110 euro naar 250 euro klimt? Dat is in mijn ogen asociaal.

Even los van mijn mening over All-Risk verzekeren en het beleid bij verzekeraars: ik kan er écht niet bij dat iemand niet het fatsoen heeft gehad om een briefje achter te laten. Schade rijden kan gebeuren. En als we samen wat papierwerk invullen, wordt alles gewoon geregeld.

Het getuigt van verantwoordelijkheid en fatsoen wanneer je je naam en telefoonnummer achterlaat, wanneer je schade rijdt bij een ander. Het is een kleine moeite en wel zo netjes. Het zou mij niet alleen heel wat geld hebben gescheeld, maar vooral de frustratie hebben bespaard. Ik hoop dat iedereen altijd naam en nummer achterlaat. Maar misschien ben ik naïef.

Robert